Keuzes te verwijten aan adolescentie (de blog is leuker dan het klinkt)

Ik weet niet hoe ik moet beginnen maar laat ik simpelweg beginnen met 'Hallo'. Dan gelijk het vervelende voorstellingsrondje van standaard vraagstukken, hier heb je ze in steekwoorden dan ben je er maar vanaf. Meisje-Blond-In het bezit van erg gewaardeerde familie&vrienden-Taal aan het leren ergens in de EU(het land laat ik aan je verbeelding over)-VWO diploma- Goed, over tot de orde van de dag.

Ik doe dit ook voor het eerst, maar als ik tv programma's en films moet geloven (wat ik 9/10 doe, ik ben helaas-gelukkig (het is maar net hoe je het bekijkt) nog niet geheel uit mijn onrealisme getrapt. Ik ga deze blog als een mute friend/dagboek/lijstjesmaker beschouwen, alhoewel ik uit verschrikkelijke laffe angst niet echte namen/landen durf te gebruiken. God, wat nieuw en verfrissend. Het spijt me, het is niet anders. En oh ja, als laatste wat in mijn oren altijd als Hotel California klinkt (d.w.z goede muziek) ik houd het voor de verandering eens EERLIJK. Ik zeg, geniet.

Ik zit nu op een bepaald punt in mijn leven dat ik geen kind meer ben (wat ik mis), geen volwassene (waar ik gewoon ECHT geen zin in heb), maar het puberale tienerleven wordt ook niet meer onder het kopje 'mij' beschouwd. Ik begeef me in het fenomeen 'adolescentie'. En aangezien ik niet zou liegen, ja ik heb even moeten googlenen hoe je dat schrijft. Men ziet dit als een overgangsperiode naar volwassenheid. Ik zie het meer als de overgang van de puberteit. Ik krijg net zo goed opvliegers, stemmingswisselingen en het libido doet ook gekke dingen. Maar goed, diegene onder jullie die dit ook hebben meegemaakt snappen momenteel hoe mijn mentale situatie zich ongeveer gedraagt, wat er op neer komt dat niemand er wat van snapt. (klinkt verdacht veel als puberteit, ik weet 't maar geloof me, die is voorbij)

Iedereen krijgt natuurlijk meerdere keren in zijn leven te kampen met de vraag 'Wat nu?'. Deze kan varrièren in de trant van studiekeuze, een wiebenik keuze, een waar ga ik wonen keuze, een hoegaikverdermetmijnvrienden/vriendje keuze. Zoals ik al zei, NIEMAND SNAPT ER WAT VAN.

1) Studiekeuze. Nou houd gelijk maar op. Het probleem is dat ik alles wil zijn. Een nog groter probleem is, is dat ik vooral alles wil zijn wat ik niet kàn zijn. Dan krijg je die verhalen (lees dit even met een irritant hoog stemmetje); 'Je kan alles worden wat je wil!' Ach, rot op. Sterrenkunde studeren met geschiedenis als hoofdvak? Dag, groetjes thuis. Andere vraagstukken die ook knagen zijn dan dingen als de 184635 miljard studies waar je uit kan kiezen. En verdubbel dat aantal nog maar eens keer 195, want je kan ook nog eens in het buitenland studeren. Hoera. Ik sta in dit aspect dus ook nog helemaal blanco. Hé kut.

 2) De wiebenikkeuze. Dit is de tijd om te gaan ontdekken wat je wilt doen, wie je wilt zijn, en waar je van wilt houden. Ik wil alles doen, ik wil heel veel mensen zijn en wil van heel veel dingen houden. Snap je mijn probleem een beetje? En nu niet denken dat ik zo'n onpersoonlijk persoon ben die het overal mee eens is, neeuuuu. Ik sta en wil gewoon voor heel veel dingen open staan. Laten we het erophouden dat ik te nieuwsgierig ben naar mezelf. En aangezien ik rustig (lees: schreeuwend) zeggen kan dat ik mezelf nog niet helemaal heb gevonden, daar is het cliché weer, dit best wel lastig is. Als kijk ik naar dit 'te doen' punt het minste op, want hier wil men nog wel eens beter uitkomen.

3) De waargaikwonen keuze. Ik kan deze op mijn leeftijd ook nog even veranderen in de waargaikrond/heen/toereizen. Ik wil op dit moment (zo snel mogelijk) naar de landen/continenten                                                             - Italië - Sri Lanka - Canada - de VS - Thailand                       Hier komen nog veel meer bij, naast de 7 wereld/natuur wonderen. God, wil ik eerst studeren of eerst reizen of mijn cavia's melken weet ik het.  

4) De hoegaikverdermetmijnvrienden/vriendje keuze. Ik ben sinds kort op mezelf en ik mis mijn ouders en het thuiswonen echt best wel erg. Gewoon de ouderlijke liefde, hoe gay het ook klinkt, de knuffels en de steun zijn niet meer tastelijk elke dag te beleven en dat gemis voel je. Komen daar ook nog je groepje beste vrienden bij die overal door Nederland en de rest van de wereld gaat wonen en dan is de verwarring compleet. Oh ja haha, er zit ook nog een vriendje op me te wachten thuis die ik een half jaar niet zien kan i.v.m afstand. Heerlijk.

Krijgen jullie er als laatste nog een klaag puntje bij. Puur en algeheel mijn persoonlijke, verwende, nutteloze haat; werken. Als men wilt reizen heeft men geld nodig. Geld verkrijgt men door werken. En wat nou als je heel veel hobby's hebt en een reislust waar je 'u' tegen zegt, maar al finaal depressief word bij het woord 'werken'? Dan mag je lekker blijven zitten waar je zit en samen met je gedachtes, hopen en dromen gaan discuseren hoe je dit allemaal gaat oplossen. 

Dan wil ik als laatste nog even zeggen tegen de depressieven en minder bedeelden onder ons; God ja, ik weet dat dit verwende gedachtes en speculaties zijn. Ik knijp mezelf ook kneiterhard in mijn handjes met alles wat ik al heb, maar mag ik alsjeblieft ook even mijn hoofd eens even in leesbare letters zetten.